Hallo Holland 2

Het was een druk weekje. Evert kwam dinsdagavond uit Entebbe met Suzanne en Laura naar de dovenschool. Ondertussen had ik met een paar jongens al hun bedden in de menie gezet. 

Was even vergeten dat de bedden s’avonds nog niet droog waren, dus moesten ze 2 nachten op de grond slapen, maar dat vonden ze niet erg. 

Donderdag hadden Suzanne en Laura een afspraak met dr. Epedoi in het hospital. Ze waren erg onder de indruk van al het gene dat ze daar zagen. Het is niet te vergelijken met Nederland. Vrijdag hebben ze 1 dag stage gelopen op de kinderafdeling. Ondertussen heb ik verbandmiddelen gebracht bij verschillende klinieken en maandag gaat het meeste naar de kliniek van dr. Epedoi. 

Evert heeft een paar dagen op bed gelegen met wondroos, maar zaterdag kon hij gelukkig mee naar de familie van Ivo (de albino). We werden hartelijk ontvangen en hebben zonnebrandcreme, kleding en voedsel gebracht. Toen we vroegen of de oogst goed was, vertelden ze ons dat alles verdroogd was en ze ook geen eten meer hadden. Ze hebben niets geen koeien, geiten en alleen een paar magere kippen en daar kregen we er 1 van.We zeiden, dat we in deze periode nog terug zouden komen met onze familie en beloofden weer voedsel en matrassen mee te nemen voor de kinderen.

Bij thuiskomst stond Richard (de twin) ons op te wachten. Hij komt altijd langs en dan geven we eten en kleding mee, want hij heeft al jaren geen werk. En dat met een gezin met 6 kinderen. Toen we vroegen hoe het thuis was, werd hij erg verdrietig . Zijn dochtertje van 6 jaar is 14 dagen geleden overleden aan de gevolgen van malaria. Als hij had geweten dat wij hier waren dan was hij naar ons toegekomen en hadden we waarschijnlijk het meisje kunnen redden. Hij is zo wanhopig, dat hij vroeg of wij zijn jongste kind willen nemen omdat hij niets heeft om in hun onderhoud te voorzien. Je moet toch wel heel erg in de put zitten, dat je bereidt bent je kind af te staan We waren er stil van en nog een keer gevraagd of dat wat hij zei klopte. Ja hij wist geen uitweg meer. We hebben vandaag heel veel boodschappen voor hem en zijn gezin gekocht en ik hoop dat hij vandaag nog langs komt. We hebben het gisteren tegen hem gezegd, dat hij tegen het einde van de middag moest komen, maar het probleem is hij spreekt bijna geen engels Hopen maar, dat hij komt.

Vanuit Soroti , Uganda
Groetjes van Evert, Nel , Suzanne en Laura