Hallo Holland Okt-3

Maandag kwam David ’de driver’ ons al om 8.00 uur ophalen samen met Charles (de headmaster), d.h.i. dat we een rondje boodschappen gaan doen voor de school.

Toen we op de school kwamen was Evert gelijk druk met bouwmaterialen te regelen en ik ben begonnen met het uitzoeken van kleding, zodat we de volgende dag het konden uitdelen. Eerst de naaiklas en de timmerwerkplaats, daarna de koks, de bewakers ,de driver en P7. We hadden niet veel kinderkleding , maar wel voetbalkleding, de rest doen we aankomende week.

Dinsdag middag kwam een politiewagen het terrein op en wat bleek een doof meisje van ongeveer 16 jaar was in het hutje waar ze woont aangerand. Ze komt uit een arm gezin en nog nooit naar school geweest, dus kan ook geen gebarentaal. Uiteindelijk is naar veel gedoe een proces-verbaal opgemaakt.

Aan het eind van de middag buiten de poort groot tumult. De dove leraar van P6 werd door een chauffeur van een vrachtwagen in elkaar geslagen. De leraar had niet gehoord, dat de chauffeur zijn claxon had gebruikt en die werd zo kwaad dat hij uit zijn auto stapte. Het resultaat de leraar ligt in het ziekenhuis. Politiewagens met sirenes opzoek naar de auto. Nou het was me het dagje wel.

De volgende ochtend zijn we naar het ziekenhuis gegaan en hebben gekeken wat de leraar al zo nodig heeft. Zijn kleding was compleet van zijn lijf getrokken, het geld wat in zijn borstzakje zat was verdwenen. Er werden bloeduitstortingen, kneuzingen en een hersenschudding geconstateerd door de arts..

Als je in het ziekenhuis wordt opgenomen krijg je een ijzerledikant en een matras, voor de rest moet je zelf zorgen, dus hebben we alles geregeld, eten, drinken, zeep, toiletpapier wasbak, lakens, muskietennet enz enz.

Donderdagmorgen naar Soroti en Evert ging met Charles door naar de landbouw Universiteit in Arapai hij had een afspraak met stichting Edukans over een onderwijs programma voor de doven school.

Vrijdag al wat boodschappen op de markt gedaan voor Richard( de twin) en zijn familie, met de boda boda afgesproken, dat we zaterdag naar zijn village willen om te kijken hoe het met ze gaat.

Zaterdag eerst chapatti’s gekocht op de markt en de rest van de boodschappen en daarna op weg naar Richard. Het is bijna een half uur op de boda boda, maar wel genieten. Richard zijn broer was er ook en gelijk vroegen ze wanneer we nou een huis voor ons zelf gingen bouwen naast hun, maar zolang er nog geen elektriciteit, water, riolering, internet, telefoon en postbode is, slaan we een beurt over. In het voorjaar hadden we matrassen , lakens, dekens en netten voor ze gekocht. Zijn vrouw is nu zwanger misschien het gevolg van …….

Vandaag even bijtanken en morgen gaan we er weer tegenaan

Groeten uit Soroti , Uganda
Evert en Nel